Archive for oktober, 2013

Fietsarrangement Pico Veleta komt er aan……..

De Pico Veleta is een 3396 meter hoge berg in de provincie Granada in Spanje. De top is het tweede hoogste punt van de Sierra Nevada (na de Mulhacén, en de derde van het Iberisch Schiereiland). Er is een verharde weg (de A-395) tot een paar honderd meter onder de top, de hoogste ‘geasfalteerde’ weg van Europa. De weg wordt door wielrenners gebruikt, en door autofabrikanten als testweg, en komt vanuit Cenes de la Vega.

Veleta-pico

Bron WIKIPEDIA.

Na maanden voorbereiding en vooral het juiste tijdstip uitzoeken i.v.m. gasten is het team van Centro Ciclismo Andalucía zaterdag 5 en zondag 6 oktober te vinden geweest in de Sierra Nevada.

Zaterdagmiddag 5 oktober ging de CCA-bus met Erica, Leontine, Rik, Jochem, Jelle en René richting de Sierra Nevada. We streken neer in het plaatsje Pino Genil. Dit plaatsje ligt aan de voet van de beklimming van de Pico Veleta en heeft daar diverse hotels.

IMG_0007

Nadat we ingecheckt waren, hebben we de Pico Veleta ter verkenning met de bus gereden. In werkelijkheid ziet het er altijd anders uit dan op een kaart. Het valt ons dan al direct op dat de weg perfect is. Goed onderhouden.

We reden tot het uiterste puntje dat met de auto bereden mag/kan worden. De rest blijft een verrassing voor het moment dat de Pico Veleta in zijn geheel op de fiets gereden wordt.
————-

Na een gezonde nachtrust en een heerlijk ontbijt vertrokken we vanuit het hotel richting de Pico Veleta.

De begeleiders van Centro Ciclismo Andalucía, Rik en Leontine met bijzonder gezelschap… Jochem, de 14-jarige zoon van Rik, die het avontuur ook aanging, maakten zich op voor de beklimming van de Pico Veleta op de racefiets.

IMG_0023

In de CCA-bus met René achter het stuur reden Erica en Jelle mee. In de bus de nodige reservematerialen en ‘koek en zopie’: muffins, gebakken door Erica, en pannenkoeken, gebakken door Rik, en de nodige liters isotone sportdrank.

IMG_0029

We spraken af iedere 8 km een stop te houden om “bij te komen” en wat te eten en te drinken (ook om weer mee te nemen voor de volgende kilometers).

Na een redelijke klim vanaf het hotel volgde uiteindelijk de “echte” weg naar de Pico Veleta. Het eerste stuk viel allerzins mee; geen klimmetje waarop je je tanden stuk zou bijten.

IMG_0036

Het tweede stuk met een uitstekend wegdek verliep ook perfect. We werden getrakteerd op prachtige vergezichten.

IMG_0039

Tot verbazing van de begeleidende buscrew was de aankomst eerder dan verwacht.

IMG_0045

Voor het dorp Pradollano volgden wij links af de weg naar stop drie (de één na laatste voordat het “echte werk” zou gaan beginnen).

Na wat gegeten en gedronken te hebben werden de warme kleren tevoorschijn gehaald. Op een hoogte van 2.000 meter begint het toch wel wat frisser te worden. Ergo, het is zeker noodzakelijk om warme kleding mee te nemen voor de afdaling. Een lange fietsbroek, thermokleding en goede handschoenen op deze hoogte zijn absoluut aan te raden. In het dal wijst de thermometer bijvoorbeeld 25 graden aan, maar op de Pico Veleta komt de thermometer slechts tot een graad of 3. Uitzonderingen per dag natuurlijk daargelaten. Er zijn altijd uitschieters naar boven of beneden.

DSCN0947

De laatste stop is het “skistation” op iets meer dan 2.500 meter hoogte.

IMG_0049

IMG_0052

Hier prijkt een slagboom die verhindert dat er met de auto verder gereden kan worden. Alleen geautoriseerd verkeer heeft toegang tot deze weg. De fietsers zullen hier de laatste 10 km ‘zelf’ moeten doen; geen assistentie meer en geen “koek en zopie”, behalve hetgeen meegaat in de bidons en in de ‘rugzak’.

IMG_0054

Tot nu toe is de klim op wat stukken na, zoals vals plat en een korte afdaling, vrij regelmatig met stijgingspercentages tussen 5 en 8 procent.

Na de slagboom is er een asfaltweg met een wisselende kwaliteit. Na de slagboom kun je niet van een gladde asfaltweg spreken; dit maakt de klim van wederom tussen de 5 en 8 procent wat zwaarder, maar verderop is het weer goed te doen.

IMG_0063

IMG_0068

Redelijk wegdek en wegdek met gaten en grind wisselen elkaar zo af. Langzaamaan stijg je tot boven de wolken uit: je bereikt uiteindelijk de bijna 3.500 meter! Wat een formidabel uitzicht levert dàt op! Je bent letterlijk en figuurlijk in de wolken!

De laatste paar honderd meter moesten we er echt af: het wegdek liet fietsen op de racefiets niet toe. Het stukje lopen tot de top is het zeker waard: we hebben het gehaald! Een TOP-berg en een TOP-ervaring!

IMG_0472

IMG_0512

IMG_0474

Wie volgt?

Hou onze Facebook-pagina en onze website in de gaten voor definitieve data.

Advertenties

Leave a comment »